Als je het doet, doe het dan goed: ziekenhuisbed en servercrash
De wet van Murphy in zijn puurste vorm: zodra ik in een ziekenhuisbed lig, besluit onze ober dat hij solidariteit moet tonen – en gaat ook liggen.
Het verschil is dat ik met een beetje onderhoud al genoeg heb, terwijl bij WordPress de "wekknop" meer lijkt op een zoektocht door menu's, logboeken en cryptische foutmeldingen.
Fred en IT – een eeuwig liefdesverhaal
Fred, mijn man, weet net zoveel van computers als een koe van schaatsen. En dat is geen toeval! Hij zullen Dat kunnen ze niet.
Dit is eigenlijk de meest ingenieuze strategie om IT-werk te vermijden: doe gewoon alsof je er niets van begrijpt – en alle stress komt op je partner terecht.
👉 Leuk weetje: Fred's enige "admin commando" is: „"Schat, kun je even kijken?"“
De molen op Linux-poten
Gaymill draait op een dedicated Linux-server die ik zelf onderhoud. En deze keer? Niemand de schuld. Geen hackers, geen sabotage – behalve misschien de automatische WordPress-updates die 's nachts stiekem alles in de war schoppen.
👉 Leuk weetje: Updates zijn net kleine kinderen: ze komen graag onverwacht en zetten alles op zijn kop.
Terug op de bestuurdersstoel
Het goede nieuws: ik ben weer op de been, mijn mouwen zijn opgestroopt en het probleem is opgelost. Een module heeft de crash veroorzaakt – en ik ga uitzoeken welke.
👉 Leuk weetje: Serverfouten worden altijd als "kritiek" beschouwd, maar de echte crisis ontstaat meestal doordat de koffie op is.
Kortom: Sorry voor de gedwongen pauze. Alles draait weer op volle toeren – en hopelijk betrouwbaarder dan mijn ziekenhuisbed. 😉