De zon scheen fel over Berlijn terwijl de straten zich vulden met een regenboog aan kleuren, geluiden en lachende gezichten. Het was Christopher Street Day en de stad bruiste van een energie die zowel feestelijk als uitdagend was.

Centraal stond een groep vrienden die elk jaar bijeenkwam voor deze speciale gelegenheid. Maria was er, de activiste die zich al jaren inzet voor queerrechten. En Jonas, de kunstenaar die de meest oogverblindende kostuums maakte. En dan was er Ben, die nieuw was in de stad en Pride voor het eerst meemaakte.

Toen de parade begon, verwonderde Ben zich over de diversiteit en trots die de straten vulden. Praalwagens met luide muziek, dansende mensen in alle kleuren van de regenboog en borden met krachtige boodschappen. Maria vertelde hem over de geschiedenis van Christopher Street Day, de Stonewall-rellen in New York en de strijd voor gelijkheid die ook in Berlijn werd gevoerd.

Jonas, helemaal in zijn element, danste met vreemden alsof het oude vrienden waren. Hij legde Ben uit dat Christopher Street Day (CSD) niet alleen een feest was, maar ook een belangrijk politiek statement. "We laten zien dat we er zijn, dat we divers zijn en dat we ons niet laten intimideren," riep hij boven de luide muziek uit.

's Avonds, toen de parade ten einde liep en de schemering over de stad viel, stonden de vrienden bij de Brandenburger Tor. Voor hen gloeide het monument in de kleuren van de regenboog. Ben was overweldigd door de ervaringen van die dag. Hij was niet alleen getuige geweest van een feest, maar ook van een uiting van liefde, acceptatie en moed.

„"Ik begrijp nu waarom Pride zo belangrijk is", zei hij tegen zijn vrienden. "Het is meer dan alleen een feest. Het is een strijd voor een wereld waarin iedereen zichzelf kan zijn."“

Maria glimlachte en legde een hand op zijn schouder. "Welkom in onze familie, Ben. En welkom bij de CSD."„